Lezen, luisteren, kijken. De aanzienauteur begint met het verzamelen van informatie en doet dat op alle mogelijke manieren. Maar het meest gebruikte instrument daarbij is toch nog steeds de schaar.

Het maken van het aanzien begint met het lezen van een hele serie kranten en tijdschriften. Dat gebeurt niet alleen om gegevens te verzamelen, maar ook om ideeën op te doen voor foto’s die gebruikt kunnen worden. Kranten als NRC Handelsblad, de Volkskrant, Trouw, De Telegraaf, Elsevier, HP/De Tijd en Vrij Nederland worden nauwgezet doorgewerkt, evenals de Vlaamse krant De Standaard. De knipsels (voorzien van datum) gaan per onderwerp in mapjes.

Lijst
Tegelijkertijd wordt per maand een lijstje gemaakt met onderwerpen die in aanmerking komen om in het boek te worden opgenomen. Dat gebeurt niet alleen op grond van informatie uit de kranten, maar ook op basis van wat we van de radio, televisie of de straat oppikken: rages als de step of flippo’s ‘ontdek’ je door op te letten tijdens het wandelen of bij de kinderen in de buurt.
Na verloop van tijd wordt uit het lijstje met onderwerpen een definitieve keuze gemaakt van onderwerpen die voor het aanzien in aanmerking komen. Daarbij wordt gekeken of het grote en het kleine (wereld)nieuws goed aan bod komen en of er voor elk wat wils inzit: politiek, sport, muziek, koningshuizen, economie, rages. Is dat gedaan, dan moeten teksten worden geschreven en foto’s worden gezocht.